Copyright van de foto van mij is van Simone Janssen Fotografie
Op 22 maart 1989 zag ik het levenslicht in mijn ouderlijk huis in Den Dungen. Mijn ouders waren natuurlijk heel trots en gaven mij 4 doopnamen, waarvan de eerste mijn roepnaam werd: Mariska. De rest van de doopnamen zal ik u besparen, maar ik kan u wel vertellen dat de drie andere namen ieder 2 a’s bevatten. Mijn ouders legden toen dus de basis voor wat later de naam van mijn eigen bedrijf zou worden. Dat hadden ze waarschijnlijk nooit bedacht!

Mijn jeugd bracht ik door omgeven van en op onze paarden. Het paard van mijn vader, Boris, was nog net niet aanwezig bij mijn geboorte, maar hij heeft vele uren doorgebracht met mij op zijn rug. Al vanaf dat ik een paar maanden oud was ging ik mee met mijn vader naar Boris om te rijden en het duurde dan ook niet lang voordat ik alleen kon zitten en zelf de teugels in mijn handen had. Daar liep ik dan als trotse meid van 5 jaar tussen de grote Z2 ruiters en het was voor mij duidelijk dat ik dit ook wilde! Vanaf mijn 6e jaar heb ik dan ook altijd paard gereden. Eerst op een manege en later op mijn eerste pony. Deze werd vervangen voor een groter exemplaar toen ik in de eerste klas zat van de middelbare school. Ondertussen rij ik alweer zo’n 6 jaar bij de grote paarden samen met mijn vader. Ik had al die tijd maar één doel: Ik wilde de opvolgster van Anky van Grunsven worden. Om een lang verhaal kort te maken: dat lukte me niet.

Maar wat dan wel? Dat was mijn belangrijkste vraag toen ik mijn verdere studiekeuze ging bepalen. Dat paarden mijn hart veroverd hadden, dat was duidelijk. Natuurlijk wilde ik daar het liefste bij in de buurt blijven, maar hoe? Dat was het moment dat ik serieus ging kijken naar de mogelijkheden binnen de fotografie.

Even weer een stapje terug. Was ik dan voor die tijd nooit bezig geweest met fotografie? Integendeel! Ik liep met mijn 6 jaar al met zo’n kindercamera met twee handvaten (die blauwe!) rond en ik vond het heerlijk! Nooit serieus natuurlijk, maar voor de fun fotografeerde ik wel rond. Uiteindelijk een kleine goedkope compact camera van mijn ouders gekregen en daar ging ik. En dan afwachten totdat de foto’s afgedrukt waren! Mensen, wat was dat spannend! Ik vond het geweldig, maar fotograaf worden? Dat was nooit bij mij opgekomen.

Totdat ik voor mijn studiekeuze stond en fotografie opeens een geweldige keuze leek. Dus daar ging ik, op naar 4 jaar fotografie studeren op het MBO! Hoe meer ik ermee bezig was, hoe leuker ik het vond. Mijn passie voor fotografie werd steeds groter en mijn talent kwam naar voren. Dus 4 jaar na de start van mijn opleiding zette ik in juli 2009 mijn handtekening onder mijn diploma. Drie dagen later zette ik diezelfde handtekening onder de papieren voor mijn eigen bedrijf. Het was een mogelijkheid die ik nooit had bedacht toen ik jonger was, maar na mijn opleiding was het de beste en meest logische keuze voor mij. Dat was de geboorte van 11A Fotografie, ruim 20 jaar na mijn eigen geboortedag.

Inmiddels zijn we al weer een aantal jaar verder en nog steeds groeit mijn liefde voor fotografie elke dag en nog steeds is het dat wat ik het liefste doe. Ik ben ondertussen gespecialiseerd in de paardenfotografie. Mijn beide passies komen daar samen en leiden tot foto’s waar dit uit blijkt. Maar ik hou niet van stilzitten en ik hou van uitdagingen, vandaar dat sportfotografie in het algemeen voor mij nog steeds aantrekkelijk blijft. Maar aangezien ik niet goed kan kiezen doe ik ook graag bruidsfotografie. Ieder mens is mooi en dat kun je zien in mijn foto’s!

Mijn toekomstdromen zijn simpel. Ik wil hiermee bezig blijven en zoveel mogelijk mensen een plezier doen met mijn fotografie!

Hieronder vind je 10 van mijn meest favoriete foto’s! Natuurlijk is het heel moeilijk om te kiezen, dus het kan zijn dat de foto’s hier regelmatig veranderen. Het paard op de eerste 2 foto’s is van mezelf, dus die moet er wel bij!